Is uw financiële nood zeer hoog, dan is deze pagina voor u. Op deze pagina alle informatie over schuldsanering en schuldhulpverlening. Heeft u nog wat speelruimte, dan is de pagina over aflossen meer geschikt voor u. 

Faillisement

Tot enkele jaren terug was de enige uitweg uit schuldproblemen het faillisement. Failiet verklaard worden heeft de volgende gevolgen.

• Tijdens het faillissement mag u niet naar een andere woonplaats of naar het buitenland verhuizen, tenzij met goedkeuring van de rechter-commissaris.
• U moet informatie verschaffen als de curator of de rechter-commissaris daarom vraagt. Zo nodig kan dwang worden uitgeoefend.
• Uw bezittingen en geldvorderingen worden in beslag genomen. U mag niets zelfstandig doen met het vermogen dat in het faillissement valt. U mag dus niets verkopen, schenken of verhuren, geen contracten sluiten, geen vorderingen betalen of innen, etc.
• Een curator kan een dwangakkoord opleggen. In dit geval moeten alle schuldeisers hiermee instemmen.
• Voor iedere handeling die financiële gevolgen heeft, moet u toestemming hebben van de curator. De curator is degene die met betrekking tot de boedel mag handelen.
• Uw schulden blijven bestaan, ook nadat het faillisement is opgeheven, tenzij de meerderheid van de schuldeisers een akkoord heeft gesloten dat door de rechter is bekrachtigd.

Failliet verklaard worden is dus over het algemeen alleen gunstig voor u als er een door de rechtbank erkend akkoord wordt gesloten met de schuldeisers. In alle andere gevallen kunnen en zullen schuldeisers u levenslang achtervolgen. Niet voor niets wordt wel gezegd dat een failliet verklaarde erger gestraft wordt dan een moordenaar.  De wet bepaalt dat schulden in principe na 20 jaar verjaren, tenzij de verjaring gestuit wordt.

De Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen  

De schuldsaneringsregeling is bedoeld voor degenen die buiten hun schuld in een problematische schuldsituatie terecht zijn gekomen. De regeling duurt in beginsel drie jaar. Indien de rechtbank na verloop van die drie jaar oordeelt dat de schuldenaar zich aan zijn uit de regeling voortvloeiende verplichtingen heeft gehouden, wordt hem de zogenaamde schone lei gegeven. De schone lei betekent dat de schulden die bestonden op het moment dat de schuldsaneringsregeling is uitgesproken niet langer afdwingbaar zijn. Een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling wordt beoordeeld aan de hand van de criteria van artikel 288 van de Faillissementswet. Het verzoek wordt afgewezen (de rechter is, zodra zich een van de volgende gronden voordoet, dus verplicht het verzoek af te wijzen):

• indien blijkt dat de schuldenaar zijn schulden kan blijven betalen;
• indien de gegronde vrees bestaat dat de schuldenaar tijdens de regeling zijn schuldeisers zal benadelen;
• indien de gegronde vrees bestaat dat de schuldenaar zijn uit de regeling voortvloeiende verplichtingen niet naar behoren zal nakomen;
• indien de schuldsaneringsregeling reeds van toepassing is verklaard.

Het verzoek kan worden afgewezen (het staat de rechter, ondanks het feit dat zich een van de volgende gronden voordoet, vrij de schuldsaneringsregeling toch uit te spreken):

• indien de schuldenaar binnen 10 jaar voorafgaand aan het verzoek failliet is geweest of in de schuldsaneringsregeling heeft gezeten;
• indien de schuldenaar ten aanzien van het laten ontstaan of onbetaald laten van zijn schulden niet te goeder trouw is geweest (onder het niet te goede trouwe schulden laten ontstaan moet onder andere worden verstaan: opzettelijk zodanige schulden laten ontstaan, dat men op dat moment al kan weten dat ze onmogelijk betaald kunnen worden).

Het is de bedoeling om, alvorens een verzoek tot toelating tot de wettelijke regeling te doen, een zogenaam minnelijk traject te doorlopen. In de praktijk stuit een minnelijk traject vaak af op de onwil van schuldeisers om daaraan mee te werken.

Meer informatie op Wikipedia

Verjaring en stuiting

Algemene verjaringstermijn: 20 jaar
Een vordering verjaart na 20 jaar, tenzij de wet anders bepaalt. Dit wil zeggen dat na 20 jaren de plicht tot betalen vervalt, hierna is er slechts de morele verplichting, maar deze is niet afdwingbaar.

Verjaring voor contractuele vorderingen: 5 jaar
Naast de algemene verjaringstermijn, heeft de wet voor een aantal invorderingen de termijn ingekort naar 5 jaar. Een vordering die uitvloeit uit een overeenkomst, bijvoorbeeld een geldvordering of huurvordering is na 5 jaar verjaard. (art. 3:307 BW)

Consumentenkoop : 2 jaar
Is er sprake van een consumentenkoop dan geldt er een termijn van 2 jaar, na 2 jaar kan er geen betaling meer worden afgedwongen (art. 7:23 BW)

Bijzondere verjaringstermijnen
Verder kent de wet enkele bijzondere verjaringstermijnen, zoals belastingschulden, 5 jaar, Schadevergoeding wegens milieuverontreiniging 30 jaar.

Stuiting en verlening van de verjaring
Om te voorkomen dat een vordering verjaart, zal de wederpartij veelal door middel van aanmaningen laten weten nog een vordering te hebben. Door het versturen van deze aanmaningen kan men een verjaring stoppen. Dit noemen we stuiting. Hiervoor is wel vereist dat de wederpartij kan aantonen dat deze stuitingen verstuurd zijn. Door stuiting begint een nieuwe verjaringstermijn te lopen op de dag volgend op de stuiting, deze nieuwe termijn is gelijk aan de oorspronkelijke verjaringstermijn, maar niet langer dan vijf jaar.

Plaats dit artikel op:     Kudos      Nu